~ تولد...

فاطمه

به اعتقاد خیلی از صاحب نظران و کسانی که اهل فکر و اندیشه اند، در عصر ما برخی مسائل یا به بیان دیگر برخی ارزشهای گذشته که در روزگار ما تدریجا معنا و مفهوم خود را به طور کامل از دست داده اند ،دیگر جایگاهی در ذهن وبه دنبال آن در زندگی بشر ندارند.ارزشهایی چون راستی،صداقت،محبت،ایمان،یقین،ایثار وگذشت برای اعتقادی والا،عشق و دوست داشتن و...دوستی.
دریغا...
اگر بخواهیم از دنیای آرمانی خود ساخته ی درونمان بیرون آییم ،شاهد چنان ناگواریهایی خواهیم بود که بی درنگ تصمیم به عقب نشینی گرفته و کارزار را به صاحبان آن تحویل نموده و خود به همان پیله ی تنهاییمان پناه می بریم.
اما خوب...همیشه هستند کسانی که تصمیم به حرکت در جهت مخالف رودخانه می گیرند،تصمیمی که شاید هرگز حتی در توان آنها نباشد،اما سرشارند از ایمانی حقیقی،احساسی ژرف و نیرویی شگرف ،که همچون جذبه ای آنها را به ورای بشریت کشانده و در نهایت به آن مطلق ناب پیوند می دهد.
آری...او و من عهد بستیم،عهدی نه بین خودمان ،بلکه میثاقی بود درون هر کدام،بدون آنکه سر به گفتن و بازی با کلمات فرو آورد،هر دو مان در دل...
پیمان بستیم ارزش را به جایگاه خود باز گردانیم ،دوستی را معنایی دوباره دهیم و احساس را ارج نهیم.
امروز روز تولد اوست...او که خوب است...و همین او را بس...
خدا را سپاس،خدا را سپاس و خدا را سپاس ،که در بهاری چون تولد او،او را به زمین خواند،تا امروز در کنار من باشد...
نوشینم...آمدنت به زمین گرامی باد...